Czy firma musi podać swoje dane na stronie internetowej?

Taki obowiązek  wynika to wprost z art. 5  ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U.2013.1422 j.t.)

Zgodnie z art. 5. u.ś.u.d.e.

1. Usługodawca podaje, w sposób wyraźny, jednoznaczny i bezpośrednio dostępny poprzez system teleinformatyczny, którym posługuje się usługobiorca, informacje podstawowe określone w ust. 2-5.

2. Usługodawca podaje:

1)   adresy elektroniczne;

2)   imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę lub firmę oraz siedzibę i adres.

3. Jeżeli usługodawcą jest przedsiębiorca, podaje on również informacje dotyczące właściwego zezwolenia i organu zezwalającego, w razie gdy świadczenie usługi wymaga, na podstawie odrębnych przepisów, takiego zezwolenia.

Obłożone sankcją jest niepodanie informacji wymaganych przez art. 5 ust. 2, 3 lub 5 u.ś.u.d.e., tj. adresu elektronicznego, nazwy i siedziby lub imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania, a także w wypadku przedsiębiorców informacji o właściwym zezwoleniu i organie zezwalającym.

Zgodnie z art. 23. u.ś.u.d.e.

Kto wbrew obowiązkom określonym w art. 5 nie podaje danych, o których mowa w art. 5 ust. 2, 3 lub 5, albo podaje dane nieprawdziwe lub niepełne, podlega karze grzywny.

Przepis art. 23 u.ś.u.d.e. typizuje wykroczenie polegające na braku wykonania obowiązków przewidzianych przepisami art. 5 u.ś.u.d.e. w postaci braku podania danych, jakie wskazano w przepisach art. 5 ust. 2, 3 lub 5 u.ś.u.d.e. lub podania ich jako niepełnych lub nieprawdziwych. Przedmiotem ochrony omawianego przepisu jest bezpieczeństwo obrotu gospodarczego prowadzonego w formie elektronicznej [zob. K. Kowalik-Bańczyk, J. Gołaczyński (red.), Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Komentarz, Warszawa 2009, s. 162; zob. uwagi do art. 5 u.ś.u.d.e.].

Strona przedmiotowa omawianego wykroczenia obejmuje trzy czyny, które stanowią naruszenie obowiązku podania danych wskazanych w przepisach art. 5 ust. 2, ust. 3 lub ust. 5 u.ś.u.d.e. Chodzi mianowicie o czyn polegający na: zaniechaniu podania danych przewidzianych w tych przepisach, podaniu danych nieprawdziwych lub niepełnych. W pierwszej sytuacji sprawca w ogóle zaniechał wykonania nałożonych nań zgodnie z przepisami art. 5 u.ś.u.d.e. obowiązków. W drugim wypadku sprawca co prawda podał wymagane dane, ale nie są one prawdziwe (zob. K. Kowalik-Bańczyk, J. Gołaczyński (red.), w: Ustawa o świadczeniu…, s. 164). Natomiast ostatni z penalizowanych czynów sprowadza się do podania jedynie części danych wymaganych przepisami art. 5 ust. 2, 3 lub 5 u.ś.u.d.e. Nie został objęty natomiast sankcją brak realizacji obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 1 u.ś.u.d.e., czyli obowiązku podania danych w sposób wyraźny, jednoznaczny i bezpośrednio dostępny. W konsekwencji zgodnie z zasadą nullumok zapisz crimen sine lege taki czyn nie jest objęty odpowiedzialnością za wykroczenie.

Sprawcą omawianego wykroczenia może być jedynie usługodawca w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 6 u.ś.u.d.e. To na nim bowiem spoczywają obowiązki wskazane w art. 5 u.ś.u.d.e. W związku z tym żaden inny podmiot nie może popełnić wykroczenia stypizowanego w przepisie art. 23 u.ś.u.d.e.

Od strony podmiotowej omawiane wykroczenie może zostać popełnione zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie. Zgodnie bowiem z art. 5 k.w. wykroczenie może zostać popełnione zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie, chyba że ustawa przewiduje odpowiedzialność tylko za wykroczenie umyślne. Przepis art. 23 u.ś.u.d.e. nie wskazuje natomiast, by przedmiotowe wykroczenie mogło być popełnione jedynie umyślnie.

Zagrożenie karne obejmuje karę grzywny. Przepis art. 23 u.ś.u.d.e. nie wskazuje jej wysokości, w związku z czym na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w przepisie art. 24 § 1 k.w. może być ona zasądzona w wysokości od 20 do 5000 złotych.

Wykroczenie określone w przepisie art. 23 u.ś.u.d.e. jest ścigane z urzędu.

porada_online_1png