Wynagrodzenie akordowe, a minimalna płaca

Zacznijmy od tego, że miesięczne wynagrodzenie każdego pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy (z wyjątkiem przewidzianym w ustawie dotyczącym pracownika w okresie jego pierwszego roku pracy) nie może być niższe od wynagrodzenia minimalnego, które w 2016 r. wynosi 1850 zł brutto. Dotyczy to również pracowników, którzy są wynagradzani w systemie akordowym.

Oznacza to, że takiemu pracownikowi w danym miesiącu jeżeli jego wynagrodzenie jest niższe od kwoty 1850 zł brutto, pracodawca zobowiązany jest wypłacić wyrównanie do wysokości minimalnego wynagrodzenia, łącznie z wypłatą wynagrodzenia.

Ponadto dla pracowników wykonujących pracę w systemie akordowym stosuje się ogólne przepisy dotyczące norm i wymiaru czasu pracy, o których mowa w art. 129 § 1 k.p., czyli 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy, z zastrzeżeniami przewidzianymi w tym przepisie. Oznacza to, że jeśli pracownik wynagradzany akordowo świadczy pracę w podstawowym systemie czasu pracy, to obowiązują go 8-godzinny dzień pracy i przeciętnie 40-godzinny tydzień pracy.  

Natomiast sprawa minimalnego wynagrodzenia wynika z art. 6 i 7 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (dalej „m.w.p.”)

Zgodnie z art.  6. m.w.p.

  1. Wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia ustalonego w trybie art. 2 i 4, z zastrzeżeniem ust. 2.
  1. Wysokość wynagrodzenia pracownika w okresie jego pierwszego roku pracy, z zastrzeżeniem ust. 3, nie może być niższa niż 80% wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.
  1. Do okresu, o którym mowa w ust. 2, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.
  1. Do obliczenia wysokości wynagrodzenia pracownika przyjmuje się przysługujące pracownikowi składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny do wynagrodzeń osobowych, z zastrzeżeniem ust. 5.
  1. Przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się:

1)  nagrody jubileuszowej;

2)  odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy;

3)  wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.

Przepis art. 6 ust. 1 ustawy stanowi pewne superfluum ustawowe potwierdzające zasadę wynikającą już z samego tytułu ustawy “o minimalnym wynagrodzeniu za pracę” . Zgodnie z powołanym przepisem wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia.

Zgodnie z art.  7. m.w.p.

  1. Jeżeli w danym miesiącu, z uwagi na terminy wypłat niektórych składników wynagrodzenia lub rozkład czasu pracy, wynagrodzenie pracownika, obliczone zgodnie z art. 6 ust. 4, jest niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia, następuje uzupełnienie wynagrodzenia do tej wysokości w postaci wyrównania.
  1. Wyrównanie wypłaca się za okres każdego miesiąca łącznie z wypłatą wynagrodzenia.
  1. Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie wypłaca się za każdą godzinę pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wysokością wynagrodzenia godzinowego, wynikającą z podzielenia wysokości minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadającą do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu w ramach pełnego wymiaru czasu pracy, a wysokością wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu, obliczoną zgodnie z art. 6 ust. 4, przeliczoną na godzinę pracy.
  1. Pracownikom wynagradzanym na podstawie miesięcznych stawek wynagrodzeń, którym nie przysługuje wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy, wyrównanie wypłaca się za każdą godzinę pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wysokością wynagrodzenia godzinowego, wynikającą z podzielenia wysokości minimalnego wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadającą do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu w ramach pełnego wymiaru czasu pracy, a wysokością wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu, obliczoną zgodnie z art. 6 ust. 4, przeliczoną na godzinę pracy.

Przepis art. 7 komentowanej ustawy wprowadza zasadę, że wysokość minimalnego wynagrodzenia jest zagwarantowana w każdym miesiącu. W sytuacji gdy - z uwagi na terminy wypłat niektórych składników wynagrodzenia lub rozkład czasu pracy - wynagrodzenie pracownika będzie niższe od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustawa nakazuje uzupełnienie wynagrodzenia pracownika do wysokości minimalnego wynagrodzenia w postaci instytucji wyrównania.

 

Niektóre składniki wynagrodzenia i świadczenia (np. premie) są rozliczane w okresach dłuższych niż jeden miesiąc. W takiej sytuacji wartość tych świadczeń może być uwzględniona przy obliczaniu, czy wymóg minimalnego wynagrodzenia jest spełniony tylko w miesiącu, za jaki zostały wypłacone. Niedopuszczalne jest kumulowanie składników wynagrodzenia przysługujących pracownikowi w okresach dłuższych niż jeden miesiąc lub rozliczanie premii okresowych w celu otrzymania miesięcznej średniej.

 

Jeśli w danym miesiącu pracownikowi przysługiwałoby wynagrodzenie w kwocie niższej od zagwarantowanej komentowaną ustawą, pracodawca jest zobowiązany do wypłacenia wyrównania do poziomu minimalnego wynagrodzenia, przy czym kwota tego wyrównania nie może być potrącona przez pracodawcę w miesiącach, w których pracownik osiągnie wynagrodzenie w kwocie wyższej niż minimalna.

 

Przepis art. 7 ustawy zawiera normę o charakterze gwarancyjnym, zapewniającą minimum wynagrodzenia w skali miesiąca, i stanowi przejaw realizacji podstawowej funkcji instytucji minimalnego wynagrodzenia, tj. funkcji ochronnej, mającej zabezpieczyć materialne interesy pracowników.

porada_online_1png